potem kompresuja
Potem kompresują wodór do około 68 atm, zmuszając go fizycznie, by adsorbował do wszystkich licznych fałdek i szczelin na powierzchni materiału dodaje. Klasycznym materiałem o dużej powierzchni jest sproszkowany aktywny węgiel, ale inne syntetyczne substancje wydają się bardziej obiecujące. Są to polimery o wysokiej porowatości i materiały zrobione z organicznometalicznych molekularnych klatek czyli węglowodorowe szkielety zawierające atomy metalu. Druga metoda polega na poszukiwaniu wodorków metalu o optymalnych właściwościach. W substancjach tych lekkie pierwiastki metaliczne wiążą wodór. Po ogrzaniu sproszkowane wodorki metali destabilizują się, uwalniając gaz. Jednak taki proces wymaga wysokich temperatur,.do temperatury ciekłego azotu 196°C, którą zdecydowanie łatwiej uzyskać niż temperaturę skraplania wodoru.